sábado, 27 de agosto de 2016

"Estar a" vs "andar a"




W języku portugalskim w celu umiejscowienia wykonywanej przez nas czynności w czasie, oprócz zastosowania odpowiednio odmienionego czasownika, możemy również wesprzeć się wykorzystaniem takich form jak peryfrazy. Dzisiaj chciałabym się skupić na dwóch z nich, które mają podobne zastosowanie. Obie obrazują nam czynność, która znajduje się obecnie w stadium realizacji.

1.    Estar a

Konstrukcję tę stosujemy, aby opisać czynność, która trwa w chwili obecnej. Chodzi tu przede wszystkim o ukazanie aspektu ciągłości danej czynności (w przeciwieństwie do zastosowania czasu teraźniejszego). Peryfraza ta posiada dwie formy:

Portugalia: estar a + infinitivo
Estou a estudar português.
Ele não pode atender o telefone, porque está a dormir.

Brazylia: estar + gerúndio

Estou estudando português.
Ele não pode atender o telefone, porque está dormindo.

Podane przykłady odnoszą się do sytuacji, która ma miejsce w chwili obecnej.

2.    Andar a

Konstrukcja ta jest nieco odmienna w swym zastosowaniu. Może ona wyrażać czynność, która ma miejsce w danej chwili (w nieco szerszym kontekście czasowym, niż „estar a”). Może mieć jednak w sobie walor pewnego zwyczaju ograniczonego w czasie. Peryfraza ta posiada dwie formy:

Portugalia: andar a + infinitivo

Ando a estudar português,

Brazylia: andar  + gerúndio

Ando estudando português,

Przykłady te odnoszą się, nie tylko do chwili obecnej (nie uczę się jedynie w tym momencie), ale mają poszerzoną perspektywę czasową.

quinta-feira, 25 de agosto de 2016

Największe bolączki osób uczących się języka portugalskiego

Rozpoczynając naukę języka obcego nastawiamy się pozytywnie. Mamy nadzieję na wielką przygodę, pełną satysfakcji i sukcesów. W myślach widzimy się już w sytuacji, kiedy biegle posługujemy się danym językiem. Musimy przecież wykrzesać z siebie chociaż odrobinę motywacji, aby móc wytrwać w naszym postanowieniu. Co tylko na początkowym etapie wydaje się rzeczą banalną.

Należy sobie jednak uświadomić, że jak to w życiu bywa, także w nauce języka obcego możemy napotkać na różne, niespodziewane zjawiska i blokady. Będą nam one w pewien sposób utrudniać opanowanie języka, a w skrajnych wypadkach mogą nawet doprowadzić do całkowitej rezygnacji z nauki. Dlatego, aby temu zapobiec nie możemy nastawiać się hurraoptymistycznie, tylko realnie podejść do całej kwestii.

Język portugalski nie jest tutaj żadnym wyjątkiem. W czasie nauki napotkamy zagadnienia, które mogą sprawić nam problem. Oczywiście, dla każdej osoby  będzie to coś innego. Jeden będzie miał większe problemy ze słownictwem, drugi z wymową, a trzeci z gramatyką. Wszystko zależy od naszych umiejętności i doświadczenia w nauce języków obcych. Należy również pamiętać, że inaczej będzie uczyć się osoba posługująca się już jednym z języków romańskich, a inaczej ktoś, dla kogo język portugalski jest zupełną nowością. Okresem pełnym odkrywania nieznanych terenów, kultury oraz poznawania bogactwa i piękna języka, a jednocześnie spotkaniem z czymś zupełnie odmiennym od tego co do tej pory się poznało.

Aby trochę przybliżyć kwestie najbardziej problematyczne (a jednocześnie to co ubogaca język portugalski jako całość), chciałaby zaprezentować Wam niewielką listę:

1.    Fonetyka

Jednym z najczęściej spotykanych aspektów sprawiających problem uczącym się języka portugalskiego jest właśnie wymowa. Stanowi ona nie lada wyzwanie dla osób rozpoczynających naukę. Przede wszystkim, ze względu na rozbudowany system samogłosek (liczne sposoby wymowy samogłoski „a, e oraz o”) oraz różną wymowę tych samych liter. Nie należy też zapominać o zmienności akcentu w języku portugalskim (najczęściej mamy do czynienia z akcentowaniem na przedostatnią sylabę, ale mogą zdarzyć się przypadki umiejscowienia akcentu w ostatniej sylabie lub sylabie trzeciej od końca). Najczęściej będzie on sygnalizowany w postaci graficznej, jednak nie zawsze tak będzie. Dlatego, trzeba się przyzwyczaić do nowej sytuacji, jednocześnie pamiętając o tym, iż w niektórych wypadkach zmiana akcentu będzie odzwierciedleniem funkcji gramatycznej wyrazu (np. duvida – forma czasownika duvidar oraz a dúvida – rzeczownik wątpić)

2.    Gramatyka

Wśród zagadnień gramatycznych znajdziemy największe pole do popisu. Mamy tutaj bowiem do czynienia z kompletnie inną konstrukcja gramatyczną niż w języku polskim. Lista zagadnień jest całkiem pokaźna (wiele z nich będziemy musieli opanować już na samym początku nauki):


a.    Czasowniki ser oraz estar. Oba są tłumaczone na polski jako być, jednak różnią się zastosowaniem. Element ten stanowi poniekąd cechę charakterystyczną języków romańskich (poza francuskim).

b.    Rozbudowany system czasów gramatycznych. Logicznie rzecz biorąc, możemy dzięki tak dużej ilości czasów, bardziej precyzyjnie rozmieszczać wydarzenia w czasie, a co za tym idzie znajdujemy mniejsze pole do nieporozumień językowych i dokładniej opisujemy to co nas otacza.. Jednak, na początku nauki, kiedy jeszcze nie potrafimy ich stosować z łatwością, mogą przyprawić nas o lekki ból głowy ;)

c.    Rodzajniki. Jest to kolejny z elementów, który nie występuje w języku polskim, a co za tym idzie, stanowi wyzwanie dla potencjalnego ucznia. Znowu, uprzywilejowane w tej sytuacji są osoby posługujące się innym językiem romańskim.

d.    Pronomes do complmento direto oraz indireto. W tym przypadku, największy problem stanowi, nie tylko opanowanie form (chociaż musimy zwracać baczną uwagę na końcówki czasowników oraz położenie zaimka w zdaniu), ale aspekt odróżnienia dwóch rodzajów complemento.

e.    Infinitivo pessoal. Jest o tyle ciekawym, co irytującym elementem portugalskiej gramatyki. Trudno, go nawet porównać do innych języków romańskich, ponieważ w nich nie występuje.

f.     Tryb conjuntivo. Jeżeli już go w miarę opanujemy, nie stanowi przeszkody nie do przebycia. Jednak, na początku nauki języka portugalskiego może nam sprawić niewielkie kłopoty.

g.    Przyimki. Najbardziej interesującą w tym przypadku kwestią są występujące licznie w języku portugalskim łączenia przyimków z innymi elementami gramatycznymi (np. rodzajnikiem). Ponadto, pojawiają nam się często w relacji łączącej czasownik z rzeczownikiem (w przypadku części czasowników możemy mieć do czynienia z występowaniem większej liczby przyimków np. dar).

h.    Liczne wyjątki od reguły. Pojawiają się już na samym początku nauki, a z czasem objawiają nam się w kolejnych przypadkach. Przykładem, mogą być rodzajniki przed nazwami niektórych miast.


3.    Słownictwo

W tym przypadku, z pomocą mogą nam przyjść inne języki romańskie. Jeżeli znamy już jeden z nich, to właściwie jesteśmy już w połowie drogi do osiągnięcia naszego sukcesu. Oczywiście może się zdarzyć tak, że napotkamy na podobnie wyglądające wyrazy, które posiadają różne znaczenie lub dany wyraz będzie występował w języku portugalskim, ale będzie rzadziej stosowany.


A co dla Was stanowi największy problem w nauce języka portugalskiego?
A może należycie do tej wyjątkowej grupy, której język ten wydaje się wyjątkowo logiczny?

terça-feira, 9 de agosto de 2016

Legendy, czyli Portugalia w czystej postaci

Portugalia jest krajem, z którym wiążą się liczne legendy. Część z nich ma charakter ogólny i jest znana w całym kraju, a część wiążę się z określonym regionem lub miastem. Dzisiaj chciałabym Wam zaprezentować jedną z najbardziej znanych opowieści o koguciku z Barcelos.



Oprócz samego tekstu znajdziecie również ćwiczenia gramatyczne i leksykalne.





Miłej zabawy z językiem portugalskim!!!


domingo, 24 de julho de 2016

Fonetycznie - g

Okres wakacji jest czasem, kiedy mniej skupiamy się na nauce języka obcego, a bardziej na odpoczynku. Jednak, również w trakcie wakacji warto nieco popracować nad portugalskim - dzieląc materiał na mniejsze części, aby łatwiej go zapamiętać.

Dzisiaj chciałabym Wam ponownie zaproponować niewielką dawkę wiadomości fonetycznych. Tym razem przyszła pora na spółgłoskę g. Skupiłam się tutaj na podkreśleniu przede wszystkim zmian w wymowie tej głoski, w powiązaniu z samogłoskami. Jednak, dźwięk [G] spotkamy również w takich wyrazach jak grupo, grande itp. Rzeczą, o której warto pamiętać jest zmiana zapisu czasowników, tak aby zachować brzmienie bezokolicznika (np. w przypadku czasownika pagar - presente do conjuntivo zapisujemy jako eu pague).